"Εἶχε ακουστὰ ἀπὸ τὸν κύρη του πὼς στὸ ’21 ὁ παππούς του, ὄντας ὅλοι οἱ χριστιανοὶ στὸ χωριὸ σαστισμένοι ἄδειαζαν τὰ σπίτια τους, ἔπαιρναν ὅ,τι πρόφταιναν κι ἔφευγαν, γιατὶ πλάκωναν οἱ Τοῦρκοι, αὐτὸς δὲν ἀφῆκε ν᾿ ἀγγίξουν τὸ βαρβάτο νοικοκυριό του. «Δὲ θὰ ντροπιαστῶ ἐγώ, ἔλεγε· γεμάτο θέλω νὰ τὸ βροῦν οἱ Τοῦρκοι τὸ ἀρχοντικό μου!» ῎Εκλωθε τώρα ὁ ἐγγονὸς τὸν περήφανο λόγο στὸ νοῦ του καὶ κάθισε εἰρηνεμένος στὸ καμαράκι του, κάτω ἀπ' τ᾿ ἄρματα καὶ τὰ κονίσματα, καὶ κάπνιζε."

"Ο καπετάν Μιχάλης" - Νίκος Καζαντζάκης