"Γιατί ήταν βέβαιος ότι, για ένα διάστημα που δεν ήξερε πόσο θα διαρκέσει, ο ρόλος του δε θα 'ταν πια να θεραπεύει. Ο ρόλος του θα περιοριζόταν σε διαγνώσεις. Χρέος του θα ήταν να ανακαλύπτει, να βλέπει, να περιγράφει, να καταχωρεί, και τέλος να καταδικάζει. Σύζυγοι τον τραβούσαν απ' το μανίκι ουρλιάζοντας: «Γιατρέ μου, δώστε του ζωή!» Όμως ο Ριέ δεν ήταν εκεί για να δώσει ζωή, ήταν εκεί για να διατάξει απομόνωση. Προς τι λοιπόν το μίσος που διάβαζε στα πρόσωπά τους; «Είσαστε άκαρδος» του είπαν μια φορά. Όχι, είχε καρδιά. Και του χρησίμευε για ν' αντέχει είκοσι ώρες την ημέρα το θέαμα ανθρώπων που πέθαιναν κι ας ήταν πλασμένοι για να ζήσουν. Του χρησίμευε για να ξαναρχίζει απ' την αρχή, κάθε μέρα. Η καρδιά του επαρκούσε ίσα ίσα γι' αυτό. Δεν έφτανε να δώσει και ζωή."

"Η πανούκλα" - Αλμπέρ Καμύ