"Ο αφηγητής δεν προτίθεται ωστόσο να αποδώσει σ' αυτές τις υγειονομικές μονάδες μεγαλύτερη σημασία απ' όση είχαν. Στη θέση του, είναι αλήθεια ότι πολλοί συμπολίτες μας θα ενέδιδαν σήμερα στον πειρασμό να υπερτιμήσουν το ρόλο τους. Ο αφηγητής πιστεύει ωστόσο πως όταν εξαίρεις τις καλές πράξεις, αποτίεις φόρο τιμής, και μάλιστα βαρύ, αν και έμμεσο, στο κακό. Γιατί τότε αφήνεις τον άλλο να υποθέσει πως οι καλές πράξεις έχουν αξία μόνο και μόνο επειδή είναι σπάνιες, και οι πράξεις των ανθρώπων έχουν κατά μείζονα λόγο κίνητρό τους την κακία και την αδιαφορία. Με την αντίληψη αυτή δε συμφωνεί καθόλου ο αφηγητής. Το κακό που υπάρχει στον κόσμο προέρχεται σχεδόν πάντοτε από την άγνοια, κι όταν η καλή θέληση δεν είναι φωτισμένη, μπορεί να προκαλέσει εξίσου μεγάλες συμφορές με την κακία. Οι άνθρωποι είναι περισσότερο καλοί παρά κακοί, και το πρόβλημα δεν τίθεται έτσι. Αγνοούν όμως, άλλοτε πολύ, άλλοτε λίγο, κι αυτό ακριβώς ονομάζεται αρετή ή κακία, και η πιο απελπιστική κακία προέρχεται από την άγνοια που νομίζει πως τα ξέρει όλα και πως έχει την εξουσία ακόμη και να σκοτώσει... Η ψυχή του δολοφόνου είναι τυφλή, και δεν υπάρχει αληθινή καλοσύνη ούτε αληθινός έρωτας χωρίς τη μεγαλύτερη δυνατή διαύγεια."

"Η πανούκλα" - Αλμπέρ Καμύ