"Ακουγε ἀπὸ τὸ παραθυράκι του ὁ καπετὰν Μιχάλης τὶς φωνές, ξεχώρισε τὴ στερνὴ φωνὴ τοῦ γιοῦ του: «Θὰ σᾶς σπάσω στὸ ξύλο» καὶ χαμογέλασε. Γειά σου, μωρὲ Θρασάκι, ἔτσι σὲ θέλω, νὰ δέρνεις! μουρμούρισε. Στὴν ἀρχὴ τοὺς φίλους γιὰ νὰ συνηθίσει τὸ χέρι σου, ὕστερα τοὺς ὀχτρούς σου, Τούρκους, χριστιανοὺς γιά σκυλόφραγκους, κι ὕστερα τὸν ἴδιο τὸν ἀπατό σου, σὰν τὸν πιάσεις νὰ κιοτεύει. Αὐτὸ θὰ πεῖ γιός· ἐσὺ θὰ μὲ ἀναστήσεις! "

"Ο καπετάν Μιχάλης" - Νίκος Καζαντζάκης