"Εσκυψε τὸ ἀπανωκόρμι του ἀπάνω στὴ φοράδα ὁ καπετὰν Μιχάλης, πέρασε τὴν ξώπορτα, ξεχύθηκε στὸν κάμπο. Ηταν εὐχαριστημένος· καλὰ τοῦ μίλησε ὁ Μανούσακας, ἀντρίστικα, καλὰ τοῦ ἀντιστάθηκε, κι ἂν δὲ σιχαίνουνταν τὰ νιανιαρίσματα ὁ καπετὰν Μιχάλης, θ᾿ ἄνοιγε τὰ μπράτσα του νὰ τὸν ἀγκαλιάσει. Φωτιὰ στὰ τόπια! μωρὲ ἔχεις δίκιο, Μανούσακα, ὄρτσε διάλε τὴν πίστη του κι ὅπου τὸ βγάλει ἡ βράση! Ετρεχε ἀστραπὴ ἀπάνω στὴ φοράδα του, γύρισε πίσω στὸ Μεγαλόκαστρο κι ἡ καρδιά του πηδοῦσε γιατὶ δοκίμασε πάλι τὸ σόι του καὶ τὸ βρῆκε τῆς ἀρεσκιᾶς του. "

"Ο καπετάν Μιχάλης" - Νίκος Καζαντζάκης