"«Ναι» είπε ο Ριέ ανασηκώνοντας τους ώμους του. «Δε μου απαντήσατε όμως. Το έχετε σκεφτεί;» Ο Ταρού ανακάθισε λίγο στην πολυθρόνα του κι έγειρε το κεφάλι του προς το φως. «Πιστεύετε στο Θεό, γιατρέ μου;» Η ερώτηση έμοιαζε πάλι εντελώς φυσική. Αυτή τη φορά όμως, ο Ριέ δίστασε. «Όχι, αλλά τι νόημα έχει; Είμαι μέσα στη νύχτα και πασχίζω να δω το φως. Πάει πολύς καιρός που έπαψα να το βρίσκω πρωτότυπο». «Κι αυτό δε σας χωρίζει από τον Πανελού;» «Δε νομίζω. Ο Πανελού είναι άνθρωπος του βιβλίου. Δεν έχει δει πολλούς να πεθαίνουν, και γι' αυτό μιλά εξ ονόματος μιας αλήθειας. Μα κι ο τελευταίος παπάς της επαρχίας που έχει ακούσει ρόγχο ετοιμοθάνατου, σκέφτεται σαν κι εμένα. Κι αυτός πρώτα κοιτάζει πώς θ' ανακουφίσει τη δυστυχία κι έπειτα πώς θ' αποδείξει το μεγαλείο της»."

"Η πανούκλα" - Αλμπέρ Καμύ