"Αυτό που προκαλεί αποστροφή στη δουλεία, είναι το γεγονός καθαυτό και όχι το όνομά του. Αρκεί ν' ακούσει κανείς έναν αριστοκράτη να μιλά για τις τάξεις που είναι κατώτερες απ' τη δική του, για να αναγνωρίσει με ασήμαντες αποκλίσεις - το ύφος και τον τόνο του γνήσιου δουλοκτήτη, και πίσω απ' αυτά τη νοοτροπία και τα στομωμένα του συναισθήματα. Και στις δύο περιπτώσεις, είναι αποτέλεσμα της ίδιας αιτίας: της παμπάλαιας και έμφυτης συνήθειας του πλούσιου να θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο. Οι αποφάσεις του βασιλιά ήταν συχνά άδικες, αλλά γι' αυτές ευθυνόταν αποκλειστικά η διαπαιδαγώγησή του και άρα οι φυσικές και αμετάβλητες συμπάθειές του. Ήταν το ίδιο ακατάλληλος για τη θέση του κριτή, όσο και μια μέση μητέρα για τη θέση του διανομέα γάλακτος σε παιδιά που λιμοκτονούν σε εποχές πείνας τα δικά της παιδιά θα τρέφονταν μια ιδέα πιο καλά απ' τα υπόλοιπα."

"Ένας Γιάνκης του Κονέκτικατ στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου" - Mark Twain