"Οι ιδέες που κληρονομεί κανείς από το παρελθόν, είναι μια περίεργη υπόθεση και παρουσιάζει ενδιαφέρον για παρατήρηση και έρευνα. Όπως εγώ είχα τις δικές μου, έτσι κι ο βασιλιάς και οι υπήκοοί του είχαν τις δικές τους. Και στις δύο περιπτώσεις κινούνταν πάνω σε χνάρια βαθιά σκαμμένα απ' τη συνήθεια και το χρόνο. Όσο για κείνον που θα σκεφτόταν να τις αλλάξει με όπλα του τη λογική και τα επιχειρήματα, θα είχε δουλειά για χρόνια. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι εδώ είχαν κληρονομήσει την αντίληψη ότι όσοι δεν είχαν κάποιον τίτλο ευγενείας και γενεαλογικό δέντρο με ρίζες που να χάνονται στα βάθη των αιώνων - άσχετο αν ήταν προικισμένοι με φυσικά χαρίσματα ή αν με κόπο είχαν αποκτήσει κάποιες δεξιότητες– ήταν πλάσματα που δεν άξιζαν περισσότερη προσοχή απ' όση ένα ζώο, ζιζάνιο ή έντομο· εγώ πάλι είχα κληρονομήσει την αντίληψη πως τα ανθρώπινα κοράκια που δέχονται να φτιασιδωθούν σαν ψεύτικα παγόνια με κληρονομημένους τίτλους ευγενείας κι αξιώματα δοσμένα δωρεάν, το μόνο που τους αξίζει είναι ο χλευασμός."

"Ένας Γιάνκης του Κονέκτικατ στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου" - Mark Twain